เครื่องมือไฟฟ้าเป็นเครื่องมือที่ดำเนินการโดยแหล่งพลังงานและกลไกเพิ่มเติมนอกเหนือจากแรงงานแมนนวลเพียงอย่างเดียวที่ใช้กับเครื่องมือมือ เครื่องมือไฟฟ้าที่พบบ่อยที่สุดใช้มอเตอร์ไฟฟ้า เครื่องยนต์สันดาปภายในและอากาศบีบอัดมักใช้กันทั่วไป แหล่งพลังงานอื่น ๆ ได้แก่ เครื่องยนต์ไอน้ำการเผาไหม้เชื้อเพลิงและจรวดโดยตรง [1] หรือแม้แต่แหล่งพลังงานธรรมชาติเช่นลมหรือน้ำเคลื่อนที่ เครื่องมือที่ขับเคลื่อนด้วยพลังสัตว์โดยตรงไม่ถือว่าเป็นเครื่องมือไฟฟ้าเครื่องมือไฟฟ้าใช้ในอุตสาหกรรมในการก่อสร้างในสวนสำหรับงานบ้านเช่นการทำอาหารการทำความสะอาดและรอบ ๆ บ้านเพื่อจุดประสงค์ในการขับขี่ (สปริง), การขุดเจาะ, การตัด, การสร้าง, การขัด, การบด, การขัด, การขัดเงา , ความร้อนและอื่น ๆ
เครื่องมือไฟฟ้าถูกจัดประเภทเป็นที่อยู่กับที่หรือแบบพกพาซึ่งเป็นแบบพกพาหมายถึงมือถือ เครื่องมือไฟฟ้าแบบพกพามีข้อได้เปรียบที่ชัดเจนในการเคลื่อนย้าย เครื่องมือไฟฟ้าที่อยู่กับที่อย่างไรก็ตามมักจะมีข้อได้เปรียบด้านความเร็วและความแม่นยำ [2] และเครื่องมือไฟฟ้าที่อยู่กับที่บางอย่างสามารถผลิตวัตถุที่ไม่สามารถทำได้ในทางอื่น [3] เครื่องมือไฟฟ้าที่อยู่กับที่สำหรับงานโลหะมักเรียกว่าเครื่องมือเครื่องจักร เครื่องมือเครื่องจักรคำมักจะไม่ได้ใช้กับเครื่องมือไฟฟ้าที่อยู่กับที่สำหรับงานไม้แม้ว่าการใช้งานดังกล่าวจะได้ยินเป็นครั้งคราวและในบางกรณีเช่นเครื่องกดและเครื่องบดม้านั่ง แต่เครื่องมือเดียวกันนี้ใช้สำหรับงานไม้และงานโลหะ
สารบัญ
1 ประวัติ
2 แหล่งพลังงาน
3 ความปลอดภัย
4 รายการเครื่องมือไฟฟ้า
5 ดูเพิ่มเติม
6 ข้อมูลอ้างอิง
7 ลิงก์ภายนอก
ประวัติศาสตร์
เครื่องกลึงเป็นเครื่องมือพลังงานที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งเป็นที่รู้จักของชาวอียิปต์โบราณ (แม้ว่าจะอยู่ในรูปแบบที่ใช้มือ) โรงงานยุคการปฏิวัติอุตสาหกรรมยุคแรกมีแบตเตอรี่เครื่องมือไฟฟ้าที่ขับเคลื่อนด้วยเข็มขัดจากเพลาเหนือศีรษะ แหล่งพลังงานที่สำคัญคือล้อน้ำหรือ (ต่อมา) เครื่องยนต์ไอน้ำการแนะนำมอเตอร์ไฟฟ้า (และเครือข่ายการกระจายไฟฟ้า) ในยุค 1880 ทำให้เป็นไปได้ว่าเครื่องมือที่ใช้พลังงานไฟฟ้าและพกพาที่ขับเคลื่อนด้วยตนเองได้ในวันนี้ [4]
แหล่งพลังงาน
ปัจจุบันมอเตอร์ไฟฟ้าเป็นตัวเลือกที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในการใช้งานเครื่องมือที่อยู่กับที่พลังงานแม้ว่าในอดีตพวกเขาขับเคลื่อนด้วยกังหันลมล้อน้ำและไอน้ำ พิพิธภัณฑ์และงานอดิเรกบางแห่งยังคงรักษาและใช้งานเครื่องมือที่ใช้งานไม่ได้ขับเคลื่อนแหล่งพลังงานเก่าเหล่านี้ เครื่องมือไฟฟ้าแบบพกพาอาจมีสายไฟหรือใช้พลังงานจากแบตเตอรี่ Pressed Air เป็นแหล่งพลังงานตามธรรมเนียมสำหรับ Nailers และ Paint Sprayers เครื่องมือสองสามอย่าง (เรียกว่าเครื่องมือที่ทำโดยผง) ขับเคลื่อนด้วยตลับหมึกระเบิด เครื่องมือที่ใช้งานกับน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันเบนซินน้ำมันทำขึ้นเพื่อใช้งานกลางแจ้ง ตัวอย่างทั่วไปรวมถึงเลื่อยไฟฟ้าและเครื่องตัดแต่งสตริงส่วนใหญ่ เครื่องมืออื่น ๆ เช่น blowtorches จะเผาเชื้อเพลิงจากภายนอกเพื่อสร้างความร้อน อากาศอัดถูกนำมาใช้ในระดับสากลซึ่งมีความเป็นไปได้ของการจุดระเบิดของเชื้อเพลิงหรือไอเช่นการประชุมเชิงปฏิบัติการยานยนต์ เครื่องมือไฟฟ้าระดับมืออาชีพแตกต่างจากเครื่องมือ DIY หรือ 'ผู้บริโภค' โดยการเป็นฉนวนสองเท่าและไม่ได้มีการปะทะ - ในความเป็นจริงพวกเขาจะต้องไม่ได้รับผลกระทบด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย
ความปลอดภัย
ในขณะที่เครื่องมือไฟฟ้ามีประโยชน์อย่างมากพวกเขายังสร้างเสียงรบกวนและการสั่นสะเทือนจำนวนมาก [5] การใช้เครื่องมือไฟฟ้าโดยไม่มีการป้องกันการได้ยินเป็นเวลานานอาจทำให้บุคคลมีความเสี่ยงต่อการสูญเสียการได้ยิน สถาบันแห่งชาติแห่งชาติเพื่อความปลอดภัยและอาชีวอนามัย (NIOSH) ได้แนะนำว่าบุคคลไม่ควรได้รับเสียงรบกวนที่หรือสูงกว่า 85 เดซิเบลเพื่อป้องกันการสูญเสียการได้ยิน [6] เครื่องมือไฟฟ้าส่วนใหญ่รวมถึงการฝึกซ้อมเลื่อยวงกลมแซนเดอร์เข็มขัดและเลื่อยไฟฟ้าทำงานที่ระดับเสียงสูงกว่าขีด จำกัด 85 เดซิเบลบางคนถึงแม้จะถึง 100 เดซิเบล [5] NIOSH ขอแนะนำให้สวมใส่การป้องกันการได้ยินในขณะที่ใช้เครื่องมือไฟฟ้าประเภทนี้ [7]
ก่อนช่วงทศวรรษที่ 1930 เครื่องมือไฟฟ้ามักจะอยู่ในตัวเรือนโลหะหล่อ ตัวเรือนโลหะหล่อมีน้ำหนักมากทำให้เกิดการบาดเจ็บจากการใช้ซ้ำเช่นเดียวกับตัวนำ - มักทำให้ผู้ใช้ตกตะลึง ในขณะที่เฮนรี่ฟอร์ดปรับให้เข้ากับความต้องการด้านการผลิตของสงครามโลกครั้งที่สองเขาขอให้ Ah Peterson ผู้ผลิตเครื่องมือสร้างสว่านไฟฟ้าที่เบากว่าซึ่งสามารถพกพาได้มากขึ้นสำหรับพนักงานสายการประกอบของเขา [8] เมื่อมาถึงจุดนี้หลุมนักเจาะซึ่งเป็นสว่านที่มีน้ำหนัก 5 ปอนด์ ถูกสร้างขึ้นโดย Ah Peterson ในที่สุด บริษัท ปีเตอร์สันก็ล้มละลายหลังจากเกิดเพลิงไหม้และภาวะเศรษฐกิจถดถอยอย่างรุนแรง แต่ บริษัท ถูกประมูลไปยัง AF Siebert [9] อดีตหุ้นส่วนใน บริษัท ปีเตอร์สันในปี 1924 และกลายเป็น บริษัท เครื่องมือ Milwaukee Electric [10]
ในช่วงต้นทศวรรษที่ 30 บริษัท เริ่มทดลองกับพลาสติกของเทอร์โมเซตพอลิเมอร์ ในปีพ. ศ. 2499 ภายใต้อิทธิพลของดร. ฮันส์อีริช Slany โรเบิร์ตบอสชกมบีเอชเป็นหนึ่งใน บริษัท แรก ๆ ที่แนะนำที่อยู่อาศัยเครื่องมือไฟฟ้าที่ทำจากไนลอนที่เต็มไปด้วยแก้ว